„Black Metal. Przebicie do mainstreamu?”, czyli kolejny #zływieczór w Spółdzielni Ogniwo już niedługo

Kolejne spotkanie z cyklu #zływieczór! już za pasem. Tym razem tematem dyskusji będzie „Black metal. Przebicie do mainstreamu?” Jak do tej pory potwierdzeni goście to: Cyprian Łakomy, Łukasz Orbitowski, Kamil Staniszek (znany również jako Maria Konopnicka), Leszek Wojnicz Sianożęcki. Spotkanie poprowadzeni Kasia Maleszka. Wstęp wolny.

Kilka miesięcy temu na łamach Noise Magazine, Piotr Weltrowski opublikował poświęcony black metalowi felieton, w którym stwierdzał, że popularność tego gatunku zdecydowanie wyszła już poza niszę. A tego zdają się nie zauważać niektórzy dziennikarze muzyczni i medialni specjaliści od popkultury. Na kontrze Weltrowski pisał: „to my rozdajemy karty i sprawiamy, że zespół może zagrać wyprzedaną europejską trasę, zanim w ogóle ktoś z ludzi, którzy przez lata zgnuśnieli, pławiąc się w przekonaniu, że kreują nasze gusta, zauważy jego istnienie. Bo o ile muzyka popularna – wbrew swojej nazwie – z każdym rokiem staje się coraz mniej popularna, o tyle rynek muzyki niezależnej nie kurczy się, a rozwija”.

Czy faktycznie na naszych oczach dokonuje się blackmetalowe przebicie do mainstreamu? A może to złudzenie z wnętrza fanowskich banieczek? Czy wizyta blackmetalowego muzyka w TVP Kultura to już mainstream, czy raczej przejście do nieco innej inteligenckiej niszy? Czy właśnie tak wygląda w Polsce główny nurt inteligencko-artystycznej kultury masowej? Także w przypadku black metalu? A może jedyną mainstreamową blackmetalową kapelą jest Behemoth. I właściwie po co black metalowi mainstream? „Dla sławy, dla zysku czasem”?

Wydarzenie na Facebooku: tutaj


Cyprian Łakomy – urodziny w 1987 roku, czyli wtedy gdy King Diamond wydawał „Abigail”, Bathory „Under the Sign of the Black Mark”, a Mayhem – „Deathcrush”. Mimo większości życia spędzonej w Poznaniu, zdeklarowany wałczanin. Za dzieciaka chciał być śmieciarzem, rodzice chcieli zrobić z niego prawnika, a wyszło wszystko po trochu. Coś tam gdzieś pisze (Noise Magazine), gdzie indziej śpiewa (In Twilight’s Embrace). Samotnik, choć szczęśliwy mąż, ojciec i posiadacz psa rasy chow chow. Najbardziej lubi smak herbaty earl grey, chodzenie po lasach Pomorza Zachodniego i siedzenie nad jeziorami.

Łukasz Orbitowski – urodzony w 1977, pisarz; autor sześciu powieści, m.in. „Inna dusza”, „Szczęśliwa ziemia”, „Tracę ciepło”. W roku 2016 otrzymał Paszport Polityki. Dwukrotnie nominowany do nagrody Nike, raz do nagrody Miasta Gdynia. Na antenie TV Kultura prowadzi program Dezerterzy w TVP Kultura. Wiecznie w podróży, gubi się między miastami. Przez przyjaciół zwany Potworem.

Kamil Staniszek (Maria Konopnicka) – urodzony w 1978 roku, zafascynowany muzyką metalową od roku 1990 – a dokładnie od dnia gdy Kamerun wygrał z Argentyną w meczu inaugurującym mistrzostwa świata w piłce nożnej – Italia 90. Psychopatyczny kolekcjoner płyt, koncertowy fanatyk, miłośnik oklepywania klawiatury związany ze stroną MusicAmok.pl a wcześniej także MariaKonopnicka.pl. Autor dwóch powieści kryminalnych: „Kocia Morda” i „Zemsta ma smak czerwieni”. Aktualnie pracuje nad książką o polskiej scenie metalowej „Metal w polskiej krwi”. Przed laty wesoło trollując na forum Masterful-Magazine napisał „Na świecie jest może 20 osób, które tak naprawdę rozumieją black metal”. Choć to głupie to w głębi serca wciąż nosi takie przekonanie.

Leszek Wojnicz-Sianożęcki (znany jako Necronosferatus) – niestrudzony działacz metalowego podziemia od ponad trzydziestu lat. Artysta malarz, rzeźbiarz, grafik, wokalista (Gladiator, Holy Death, Kriegsmaschine, Deadly Frost, Necromantical Screams), redaktor naczelny (Equilibrium of Noise, Old School Metal Maniac) z pasją uprawiający muzyczną archeologię ratując przed zapomnieniem archiwalne nagraniach polskiej sceny metalowej. Postać barwna i rozpoznawalna.

Kasia Maleszka – absolwentka politologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, członkini Spółdzielni „Ogniwo”, będąc wieloletnią współpracowniczką niezależnego Radia Bez Kitu przeprowadzała wywiady na Metalmanii w czasie poprzednich edycji festiwalu; prowadzi #złewieczory.

Poniżej znajdziecie zapis jednej z dyskusji organizowanych przez Spółdzielnię Ogniwo, dotyczącą książki „Diabolus In Musica”:

Comments

comments